Czy kuracja treści to przyszłość pisania?
Czy kuracja treści to przyszłość pisania?
Pisanie to sztuka dzielenia się wiedzą, która ma swoje korzenie w 3500 roku p.n.e. Kiedy Sumerowie stworzyli pierwszą glinianą tabliczkę, ludzkość wkroczyła w historię. Wiedza mogła być teraz przechowywana i przekazywana, wykraczając poza moc głosu i tradycji.
W kolejnych tysiącleciach, Egipcjanie, Fenicjanie i Chińczycy wprowadzili innowacje, takie jak papirus, alfabet i papier, obniżając bariery dostępu do pisania. Z czasem, pisanie ewoluowało z pierwotnego, praktycznego zastosowania (księgowość) do wielu dziedzin życia: nauki, prawa, sztuki i religii.
Kuratorzy słynnych bibliotek, takich jak te w Niein i Aleksandrii, nie ulegli przeciążeniu informacyjnemu. Mogli zgromadzić jedynie kilka setek tysięcy pozycji, podczas gdy dzisiejsze wyszukiwania w Google dają miliony wyników. Mimo że kodeks Hammurabiego miał ogromne znaczenie historyczne, nigdy nie był w trendach.
Na podstawie: Źródła







